नेतृत्वदेखि निष्कासनसम्मको यात्रा : रञ्जिताले किन रोजिन् पार्टी समायोजन ?

कैलाली । नागरिक उन्मुक्ति पार्टीकी पूर्व अध्यक्ष तथा हाल नेपाली कम्युनिस्ट पार्टी (नेकपा) मा समायोजन भएकी नेतृ रञ्जिताले पार्टी समायोजनको निर्णय आकस्मिक नभई लामो समयदेखि चल्दै आएको षड्यन्त्र, अवरोध र असहिष्णु व्यवहारको परिणाम भएको स्पष्ट पारेकी छन्।

सामाजिक सञ्जालमार्फत सार्वजनिक गरेको विस्तृत स्टाटसमा उनले पार्टी नेतृत्व सम्हालेदेखि नै आफू योजनाबद्ध घेराबन्दीमा परेको बताएकी छन्। महिला नेतृत्व स्वीकार्न नसक्ने मानसिकता, अविश्वासको राजनीति र काम गर्न नदिने प्रवृत्तिका कारण अन्ततः कठिन तर अपरिहार्य निर्णय लिनुपरेको उनको भनाइ छ।

रञ्जिताका अनुसार अध्यक्ष पदमा रहँदै गर्दा आफूलाई साधारण सदस्यसमेत नरहने गरी कारबाही गर्ने बदनियतसहित अवैधानिक राष्ट्रिय भेला आयोजना गर्ने प्रयासहरू पटक–पटक गरिए। ती सबै प्रयासलाई निर्वाचन आयोगले समयमै अस्वीकार गरेपछि विधानविपरीतका गतिविधि दीर्घकालीन रूपमा टिक्न नसक्ने कुरा प्रमाणित भएको उनले उल्लेख गरेकी छन्।

उनले लेखेकी छन्, “कहिले सीमित केन्द्रीय सदस्यको हस्ताक्षरको आडमा त कहिले अवैधानिक भेलाको नाममा नेतृत्व कब्जा गर्ने प्रयास गरियो। तर यस्ता सबै गतिविधि असफल भए।” यति हुँदाहुँदै पनि आफू लोकतान्त्रिक मूल्य–मान्यता, विधिसम्मत अभ्यास र संस्थागत प्रक्रियाबाट कहिल्यै विचलित नभएको उनको दाबी छ।

रञ्जिताले संसदभित्र आफूलाई एक्ल्याउने रणनीति, पार्टी संरचना जोगाउने जिम्मेवारीमा रहेका व्यक्तिहरूबाटै संगठनलाई क्षति पुग्ने गतिविधि, र नेतृत्व कमजोर बनाउने योजनाहरू क्रमिक रूपमा अघि बढाइएको आरोप लगाएकी छन्। पार्टीभित्रको विभाजन, अविश्वास र षड्यन्त्रले आफूलाई व्यक्तिगत रूपमा मात्र होइन, संगठनात्मक रूपमा पनि गहिरो चोट पुर्‍याएको उनको भनाइ छ।

स्वार्थपूर्तिका लागि गरिने गतिविधिलाई विद्रोह भन्न नमिल्ने बताउँदै उनले त्यसलाई संगठन, प्रणाली र लोकतान्त्रिक अभ्यासमाथिको घातको संज्ञा दिएकी छन्। “अराजक, स्वार्थी र विघटनकारी राजनीतिक अभ्यास कुनै पनि जिम्मेवार नेतृत्वले स्वीकार गर्न सक्दैन,” उनले स्पष्ट रूपमा उल्लेख गरेकी छन्।

महिला नेतृत्वप्रति देखिने असहिष्णुता, निरन्तर अवरोध र योजनाबद्ध षड्यन्त्रकै कारण अन्ततः आफू नेपाली कम्युनिस्ट पार्टीसँग समायोजन भएको बताउँदै रञ्जिताले यो निर्णय आवेगमा नभई अनुभव, संघर्ष र सिद्धान्तबाट निस्किएको निष्कर्ष भएको प्रष्ट पारेकी छन्।

उनको स्पष्टोक्तिले पार्टीभित्रको आन्तरिक राजनीति, महिला नेतृत्वले भोग्नुपर्ने चुनौती र नेपाली राजनीतिमा संस्थागत संस्कृतिको प्रश्नलाई पुनः एकपटक गम्भीर रूपमा उठाएको छ।