कन्सल्टेन्सीको जागिरबाट संसद् हुँदै उपसभामुखको दैलोकाे संघारमा रबी

धनुषाकी २५ वर्षीया रुबीकुमारी ठाकुर केही महिनाअघि सम्म स्थानीय परामर्श संस्थामा मासिक २० हजार रुपैयाँ तलबमा काम गर्थिन्। बिहान कार्यालय, साँझ घर—जीवन आफ्नै लयमा थियो । तर राजनीति कहिलेकाहीँ यस्तै अप्रत्याशित मोड लिन्छ । अहिले उनी प्रतिनिधिसभाको उपसभामुख बन्ने संघारमा उभिएकी छन्।

रुबी पहिलोपटक हर्क साम्पाङलाई भेटेपछि श्रम संस्कृति पार्टीसँग जोडिएकी थिइन्। त्यसअघि उनी कुनै दलमा सक्रिय थिइनन्। समानुपातिक निर्वाचन प्रणालीमार्फत सांसद बनेकी उनलाई आफ्नै यात्रा पनि चकित बनाउने खालको लागेको थियो। “म सामान्य परिवारकी छोरी, सांसद बन्नु नै अचम्म थियो,” उनले भनेकी थिइन्।

सामान्य परिवारबाट संसदसम्म

धनुषाको मझेलियाकी रुबीको परिवार आर्थिक रूपमा साधारण छ। उनका बुवा सोगराथ ठाकुर वैदेशिक रोजगारीका लागि साउदी अरबमा छन्। आमासहित चार बहिनी र दुई भाइको जिम्मेवारी परिवारमा छ। घरमा एक कठ्ठा जमिन मात्र छ, जीविकाका लागि अधिया खेती गरिन्छ।

यही पृष्ठभूमिबाट उठेकी रुबी अहिले देशको गरिमामय पदमध्ये एकमा पुग्ने सम्भावनामा छन्। उनलाई संसद्को ठूलो दलको समर्थन रहेको बताइन्छ।

पढाइ, पेशा र राजनीति

मझेलियास्थित श्री माध्यमिक विद्यालयबाट माध्यमिक शिक्षा परीक्षा उत्तीर्ण गरेपछि उनले बलरा पोलिटेक्निकबाट तीन वर्षे डिप्लोमा इन्जिनियरिङ अध्ययन गरिन्। घरको नक्सा बनाउने सीप सिकेकी उनी स्वरोजगार बन्ने सोचमा थिइन्।

इन्जिनियरिङ अध्ययन पूरा गरेपछि धनुषाकै एक परामर्श संस्थामा सात महिना काम गरिन्। त्यही बीचमा पार्टीले उनलाई समानुपातिक सांसदको सूचीमा राख्यो। जागिर खाँदाखाँदै सांसद बन्ने यात्रा उनका लागि कल्पनाभन्दा बाहिरको घटना थियो।

अब उनी संसद्को जिम्मेवारीसँगै इन्जिनियरिङको स्नातक तह अध्ययन गर्ने योजना बनाइरहेकी छन्। “सांसद हुनु देशका लागि अवसर हो, तर पढाइ मेरो भविष्य र परिवारका लागि आधार हो,” उनको धारणा छ।

 के छन् उनका मुद्दा?

रुबीले दहेज प्रथा, बालविवाह र बेरोजगारीलाई प्रमुख समस्या मानेकी छन्। कानुन भए पनि कार्यान्वयन कमजोर हुँदा महिलाहरू पीडित भइरहेका छन् भन्ने उनको बुझाइ छ। संसद्बाट यस्ता विषयमा प्रभावकारी पहल गर्ने उनको प्रतिबद्धता छ।

विवाहभन्दा अघि संसद्

अहिलेसम्म अविवाहित रहेकी रुबीले विवाहबारे तत्काल नसोचेको बताएकी छन्। “पहिला पाँच वर्ष संसद्लाई दिन्छु, पढाइ अघि बढाउँछु, त्यसपछि विवाहबारे सोचौँला,” उनले भनेकी छन्।

कन्सल्टेन्सीको सानो कोठाबाट सुरु भएको यात्रा अब संसद्को उच्च आसनसम्म पुग्दैछ। यो केवल व्यक्तिगत उचाइको कथा मात्र होइन, साधारण परिवारकी युवती पनि अवसर पाए नेतृत्व तहसम्म पुग्न सक्छिन् भन्ने सन्देश हो।