रिलमा ‘जल्ने’ तयारीमा थिए सुनील, जीवनले पहिले नै बिदाइ गर्‍यो

काठमाडौं । नर्भिक अस्पताल परिसरमा भरिभराउ फिल्मकर्मीको अनुहार उदास थिए । आँखाभरि टिल्पिलाउँदो आँसु बोकेर फिल्म निर्देशक तुलसी घिमिरे साथीभाइलाई सुनाइरहेका थिए, ‘हिजो भर्खर हाँसेर बोलेको, आज रुवाएर जानलाई रहेछ ।’ 

असीम श्रद्धा र प्रेम गर्ने व्यक्ति गुमाउँदाको कठिन क्षणलाई कलाकार विल्सन विक्रम राई सम्हाल्न सकिरहेका थिएनन् । छिनछिनमै भक्कानिरहेका थिए । सरोज खनाल, शिव श्रेष्ठ, जितु नेपालहरू मौन देखिन्थे । नेपाली फिल्म क्षेत्रमा खलनायक चरित्रलाई सानदार ढंगले स्थापित गर्ने अभिनेता सुनील थापाले नर्भिक अस्पतालमा ६८ वर्षको उमेरमा शनिबार बिहान अन्तिम सास बिसाए ।

शंखमूलस्थित आफ्नै अपार्टमेन्टमा बेहोस भएका उनलाई बिहान नर्भिक पुर्‍याइएको थियो । नर्भिकमा उपचारका क्रममा सुनीलको निधन भयो । ‘राम नाम सत्य’ निर्देशन गरिरहेका माइकल चन्दलाई अझै लागिरहेको छ, ‘कतै यो सपना त हैन !’

शुक्रबार बेलुका फिल्मको अन्तिम दृश्य खिच्नुपर्ने थियो । त्यो दृश्यमा सुनीललाई चितामा राखेर जलाउनुपर्ने थियो । सुनीलले माइकललाई भनेका थिए, ‘यो सिन राम्रो छ, अब भोलि बिहान गरौं ।’ राति १० बजे सुटिङ प्याकअप भयो । बिहान ७ बजे सुटिङ गर्ने योजनासहित सुनील घर गए ।

‘दाइसँग बस्ने मान्छेलाई बिहान ७ बजे अलार्म बज्छ, उठाइदिनु भनेको थिएँ, हामी चिताको सिनका लागि पर्खिरहेका थियौं, अलार्म त बज्यो, तर दाइ उठ्नुभएन,’ माइकलले भने ।

माइकललाई शुक्रबार निर्णय बदलेको कुराले पिरोलिरहेको छ । ‘जलाउने सिन मात्र बाँकी थियो, कतै हामीले भोलिका लागि सारेर पाप त गरेनौं !’ उनी ग्लानियुक्त पीडा पोख्छन्, ‘जुन सिन बाँकी थियो, आज त्यस्तै वास्तविक घटना..!’

सुटिङ अवधिभर सुनील ठीकठाक थिए । चुरोटको भने अम्मली । बेलाबेला बेस्सरी खोकी लाग्थ्यो उनलाई । ‘खोकी देख्दा नै डर लाग्थ्यो, मानौं आँखा नै बाहिर निस्केला जस्तो देखिन्थ्यो,’ माइकल सम्झन्छन् ।

मुम्बईमा डान्स क्लास गरिरहेका माइकललाई १३ वर्षअघि सुनीलले नै बोलाए, ‘ए माइकल, अन्त धेरै बसिस्, अब नेपाल आइजा ।’ उनी नेपाल आएर काठमाडौंमा सुनीलसँगै बस्न थाले । ‘उहाँसँग मेरो एउटा पारिवारिक सम्बन्ध जस्तै थियो । यी कुरा म त सिनेमा रिलिज भएपछि मात्र बोल्छु भन्ने सोचमा थिएँ, तर आज परिस्थिति यस्तो भइदियो कि नबोली बस्नै सकिनँ,’ माइकलले भक्कानिँदै भने ।

करिब साढे तीन दशकअघि फिल्म ‘चिनो’ मा एउटा भयानक खलनायक देखापरे, जसलाई पर्दामा देखेर दर्शकहरू तर्सन्थे । ती थिए– रातेकाइँला । सुनीलको यो चरित्रको अहिले पनि उत्तिकै तारिफ हुन्छ । रातेकाइँलाले दर्शकको मनमा जति डरको डेरा जमायो, सुनील थापाले उत्तिकै प्रेमको ‘महल’ बसाए । ‘ऊ फिल्मको चरित्रमा जति खुंखार थियो, असलमा ऊ बच्चाजस्तै थियो । सानो कुरामा पनि पिलिक्क रोइदिन्थ्यो, इमोस्नल थियो,’ तुलसी सुनाउँछन् । रातेकाइँलाबाट स्थापित भए पनि सुनीलले गरेको पहिलो नेपाली फिल्म भने ‘मसाल’ थियो ।

सुनीललाई सम्झन सन् १९८१ तर्फ फर्कनुपर्छ । बलिउड सिनेमामा उनको पहिचान जग्जगी फैलाउने अवतारबाट भएको थियो । त्यसबेलाको फिल्म ‘एक दुजेके लिए’मा उनी क्रूर पात्रका रूपमा देखिएका थिए । यो अभिनेता कमल हसनले खेलेको पहिलो हिन्दी सिनेमासमेत थियो । त्यसैगरी ‘मानव हत्या’, ‘आजकी आवाज’, ‘मनु द ग्रे’, ‘अल्बेला’, होस् वा ‘नासिबवाला’ ।

उनी हिन्दी सिनेमाको पर्दाभित्र छाइरहे । उनको अभिनयको तारिफ त्यतिबेला बलिउड फिल्म वृत्तमा पनि राम्रै भइरहेको थियो । सुनीलले बलिउड अभिनेता मनोज बाजपेयीको शीर्ष भूमिका रहेको सिरिज ‘द फेमिली म्यान’ को तेस्रो शृंखलामा पनि दमदार अभिनय गरेका थिए । यसमा उनी एक सम्मानित स्थानीय नेता र नागाल्यान्डका एमसीए प्रमुख डेभिड खुजोउको भूमिकामा थिए । सन् २०१४ को फिल्म ‘मेरी कोम’मा उनी अभिनेत्री प्रियंका चोपडाले निभाएको चरित्रको बक्सिङ कोच थिए ।

उतिबेला बलिउडमा ‘प्राइम टाइम’ चलिरहेका बेला तुलसीले सुनीललाई नेपाली फिल्मका लागि प्रस्ताव गरेका थिए । उनीहरू मुम्बईदेखिका हितैषी मित्र थिए । तुलसीले एक दिन भने, ‘ए सुनील नेपाली फिल्म गर्न नेपाल आऊ । तर म तिमीलाई टिकट पठाउदिनँ ।’ पटकथा कस्तो छ ? चरित्र कुन हो ? पैसा कति हो ? सुनीलले केही सोधेनन्, सरासर नेपाल आए । जब स्क्रिप्ट सुने, तब दंग पर्दै भने, ‘मज्जा आयो ।’ फिल्म ‘चिनो’को सुटिङ चल्दाचल्दै सुनीलको पहिलो छोरा जन्मिए ।

खुसी हुँदै तुलसीलाई सोधे– ‘नाम के राखौं ?’

तुलसीको मनमा एउटा सुन्दर नाम झुल्कियो । उनले सुझाए– अनमोल । छोराको नामै अनमोल रह्यो । फेरि सुनीलकी छोरी जन्मिइन् । उनले तुलसीलाई सोधे, ‘नाम के राखौं ?’ तुलसीले अनमोलको अंग्रेजी अर्थ भने, ‘प्रिसियस’ । छोरीको नाम प्रिसियस रह्यो । फिल्ममा सहकार्यसँगै दुःखसुख सेयर गर्ने साथी थिए तुलसी र सुनील । आफ्नो सबैभन्दा समीपको साथी सबैभन्दा टाढा जाँदा कस्तो हुन्छ ? तुलसीलाई अहिले त्यस्तै भइरहेको छ । ‘हो कि हैन भनेर आफैंलाई कोट्याइरहेको छु,’ तुलसी अझै अपत्यारिलो ठान्छन् ।

सुनीलले नेपाली फिल्महरूमा छाडेको अभिनयको पदचापलाई नवीन पुस्ताले पनि पछ्याइरहेका थिए । उनले राँको, सपना, परिभाषा, गोर्खा पल्टन, सिकारी, सिकारी–२, पापी मान्छे, पापी मान्छे–२, अल्झेछ क्यारे पछ्यौरी, देवर बाबु, कर्म योद्धा, क्याप्टेनलगायत दर्जनौं नेपाली फिल्ममा काम गरे ।

नेपाली हास्य टेलिशृंखला ‘मेरी बास्सै’मा पनि काम गरे । पछिल्लो समय चलेको फिल्म ‘एक्लो’मा पनि सुनील थिए । तुलसीको कमब्याक फिल्म ‘पहाड’मा सुनील थापाले मुखियाको भूमिका निर्वाह गरेका थिए । ‘पहाड’को छायांकन समय पनि सम्झनामा आइरहन्छन् तुलसीलाई । उनीहरू ‘चिनो’ देखि ‘पहाड’ सम्मका यात्रा सम्झन्थे । अनि भन्थे, ‘हामी कति परिवर्तन भएछौं है तुलसी ।’

ती दिन सम्झिरहँदा तुलसी स्विकार्नै सकिरहेका छैनन् कि सुनील अब छैनन् भनेर । ‘सुनीलको विषयमा यति छिटो भन्नुपर्छ लागिरहेकै थिएन,’ उनी बहकिन्छन्, ‘पहाड रिलिजका बेलामा यसो भनौं ल भनेर सल्लाह गर्थ्यौं, मजाक गर्थ्यौं, फिल्म रिलिज हुँदा कति जना भाडामा बोलाउने, आजकल भाडामा रुने मान्छे बोलाइन्छ भनेर जिस्कन्थ्यौं ।’

नयाँ फिल्ममा पनि तुलसी सुनीललाई काम गराउन चाहन्थे । भनेका थिए, ‘तिमीले गर्नुपर्छ, त्यो एकदम गाह्रो क्यारेक्टर छ ।’ सुनीललाई कसैले कुरैकुरामा भन्थे, ‘तपाईंको बेस्ट क्यारेटर रातेकाइँलो हो ?’ उनी टाउको हल्लाउँदै भन्थे, ‘हैन, बेस्ट त अझै आउँदै छ ।’ सधैं ‘बेस्ट’ खोजिरहने सुनील आफैंमा भने धेरैका ‘बेस्ट’ थिए । छायांकार गौरीशंकर धुँजु गहिरो शोकमा डुबेका छन् । ‘उनीहरू धेरै क्लोज थिए, झगडा गरिरहने साथी,’ तुलसी सुनाउँछन् । गौरीशंकरको जीवनसाथी ०७८ मा बितिन् । कठिन समय बाँचिरहेका गौरीलाई सुनीलले बोलाए, ‘कहा घरमा बसेर दुःखी हुने । चलो, सँगै बस्ने हो ।’

‘म जहिल्यै भेट्न जाँदा ओ गौरी भनेर सुनील सानोसानो कुरामा कराउँथ्यो । उनीहरू प्रेमिल झगडा गर्थे । तर अब गौरीशंकरको जीवनमा अर्को खालीपन छायो,’ तुलसी भन्छन् । सुनीलले साथी सम्बन्ध र काममा देखाएको संस्कार बडो मिस हुनेछ तुलसीलाई । आफ्नो न्यानो सम्बन्धहरू सम्झँदै तुलसी नयाँ पुस्तालाई सम्झाउनसमेत चाहन्छन्, ‘यो कल्चर फलो गर नानी हो, नत्र पछि गएर एक्लो हुन्छौं ।’

अभिनेता नीर शाहलाई पनि साथी गुमाउनुको पीडाले विक्षिप्त बनाइरहेको छ । ‘म केही सोच्न र बोल्न सकिरहेको छैन,’ मन गह्रुँगो बनाउँदै उनी भन्छन्, ‘मेरो असाध्यै मिल्ने साथी । सो आई लस्ट अ भेरी गुड फ्रेन्ड ।’ केही दिन अगाडिसम्म नीर शाहको कुरा भइरहेको थियो सुनीलसँग । सुनील त्यतिबेला सुटिङमा थिए । ‘भेट्छु भनेर वाचा गर्नुभएको थियो, तर वाचा नै पूरा गर्न पाउनुभएन,’ नीरले भने ।

सुनीललाई हेरिरहने र पर्दामा पर्खिरहेका दर्शकलाई पनि यो विस्मात्ले दुखाइरहेको छ । पर्दामा ‘खलनायक’ बाँचिरहने सुनीलले रिलमा त पटकपटक मृत्युको अभिनय गरे । ‘नायक’को पक्षमा देखिने दर्शकले त्यसमा पक्कै खुसीमनाउ गरे । तर ‘रियल’ जीवनमा कुशल सम्बन्ध निभाइरहेका सुनीलको यो महाप्रस्थानले कसैलाई सजिलो बनाएन । सुनील अब भौतिक रूपमा छैनन्, तर उनको न्यास्रो भने सारा फिल्म जगत्लाई सदैव भइरहनेछ । यो समाचार आजको कान्तिपुर दैनिकले लेखेको छ।