बन्दुकबाट कोदालोतर्फ : कृषिबाट मासिक ५० हजार आम्दानी

बैतडी  । कुनै समय देश र समाज परिवर्तन गर्ने सपना बोकेर बन्दुक समातेका ईश्वरीदत्त भट्ट (राजीव) को हातमा अहिले कोदालो देखिन्छ। किशोरावस्थामै पढाइ छाडेर जनमुक्ति सेनामा सिपाही बनेका उनको मनमा समाज परिवर्तनको सपना थियो। युद्धकालमा कमान्डरको आदेशमा मार्चपास गर्ने ईश्वरी आज आफ्नै खेतबारीमा पसिनाको खेती गर्दै सफल कृषक बनेका छन्। गाउँको बाँझो जमिन उपयोग गर्दै उनले मासिक ५० हजार रुपियाँभन्दा बढी आम्दानी गरिरहेका छन् ।

बैतडीको मेलौली नगरपालिका–२, रौतगाउँ निवासी भट्टले भाडामा लिएको र आफ्नै जग्गासमेत गरी २० रोपनीमा रैथाने धान, २५ रोपनीमा उन्नत जातका केरा, १० रोपनीमा तरकारी खेती गर्दै आएका छन् । साथै, गोठमा पाँच वटा रैथाने गड्डी जातका भैंसी पनि पालेका छन् ।

खेतमा काम गरिरहनुभएका ईश्वरीले भने, “बन्दुक छाडेर घर फर्किँदा गाउँका धेरै साथीहरू रोजगारीका लागि विदेश गइसकेका थिए। मलाई पनि विदेश जाने अवसर थियो, तर मनले मानेन। हिजो परिवर्तनका लागि युद्ध मैदानमा लडेको सम्झँदै आज हरियाली खेतमा कोदालो समातेर संघर्ष गरिरहेको छु। कृषिबाट मासिक ५० हजार रुपियाँभन्दा बढी आम्दानी भइरहेको छ।”

गाउँको उर्वर भूमि बाँझो छाडेर युवाहरू विदेशिएको देखेपछि आफू कृषितर्फ आकर्षित भएको उनी बताउँछन। भाडामा लिएको जग्गामा समेत मेहनत गर्दा राम्रो प्रतिफल प्राप्त भएको उनको अनुभव छ। 

“जुन देश परिवर्तनका लागि रगत र पसिना बगाइयो, त्यही देशका युवाहरू रोजगारीका लागि विदेशिन बाध्य हुँदा दुःख लाग्छ,” उनले भने, “अरूलाई दोष दिनुभन्दा आफ्नै गाउँको माटोमा सम्भावना खोज्ने अठोटका साथ बाँझो जमिन उपयोग गर्न थालेको हुँ।”

युद्ध र शान्ति प्रक्रियापछि करिब २५ वर्ष राजनीति क्षेत्रमा सक्रिय रहनुभएका भट्टको दैनिकी अहिले पूर्ण रूपमा बदलिएको छ। बिहानदेखि साँझसम्म उहाँ खेतबारीमै व्यस्त रहन्छन । कृषि विस्तार गर्ने उद्देश्यले आफ्नै जग्गा अपुग भएपछि अरूले बाँझो छाडेका जग्गासमेत भाडामा लिएर खेती गरिरहेका छन् ।

उनका अनुसार यो अभियान केवल आम्दानीका लागि मात्र नभई पूर्ण रूपमा जैविक खेती प्रवर्द्धन गर्ने उद्देश्यले अघि बढाइएको हो। पाँच वटा स्थानीय गड्डी जातका भैंसीबाट प्राप्त गोबरको मल प्रयोग गरी उनले खेतबारीलाई उर्वर बनाइरहेका छन।

इच्छाशक्ति भए सम्भावना खोज्न खाडी मुलुक पुगिरहनु नपर्ने उनको अनुभव छ। आफ्नै लगानी र मेहनतबाट गाउँकै माटोमा सुन फलाउन सकिने विश्वास उनले व्यक्त गरे । कुनै निकायबाट विशेष सहयोग नपाए पनि हिम्मत नहारेर कृषि कर्ममा निरन्तर लागिरहेको उनको भनाइ छ।

गाेरखापत्र दैनिकबाट