छोराको प्रतीक्षामा रहेका बेला श्रीमान् पनि बेपत्ता

ओखलढुङ्गा। ओखलढुङ्गाको सुनकोशी गाउँपालिका–१, आम्बोटको भुमेथान पाखामा रहेको एउटा पुरानो घर अहिले एउटी वृद्ध आमाको अन्त्यहीन प्रतीक्षाको साक्षी बनेको छ । कमेरो माटोले पोतिएको, खर र सालिमले छाएको जीर्ण घरमा ७६ वर्षीय पदमसरी राई विगत २५ वर्षदेखि हराएका एक्ला छोरा कमलकुमार राईको बाटो कुरेर बस्नुभएको छ । त्यसमाथि तीन वर्षअघि श्रीमान् धमबहादुर राई पनि बेपत्ता भएपछि उनको जीवन झन् एक्लो र पीडादायी बनेको छ ।

 २०५८ सालको हिउँदमा २२ वर्षीय कमलकुमार रोजगारीको खोजीमा आफन्तसँग भारतको कोइलाखाँद (कोइलाखानी) जानुभएको थियो । उहाँसँगै गएकाहरू गाउँ फर्किए तर कमल घर फर्किनुभएन । सुरुमा सँगै गएकाहरूले कोइलाखाँद पुगेपछि छुट्टिएको जानकारी दिए पनि त्यसयता उहाँको कुनै अत्तोपत्तो लागेको छैन । न कुनै चिठी आयो, न फोन, न त कसैले देखेको खबर नै सुनायो । पदमसरी राई भन्छन्, “सिलाङ जाने जसलाई पनि मेरो कमललाई खोजिदिनुस् भन्छु, 

तर कसैले भेटेको खबर ल्याउँदैनन् ।” उनको उमेर ढल्किएसँगै आँखा, कान र शरीरले पहिले झैँ साथ दिन छाडेको छ तर घरअगाडिको ओरालो बाटोतिर आँखा लगाएर छोरा आउने प्रतीक्षा गर्ने बानी भने आजसम्म छुटेको छैन । “मेरो छोरा मरेको भन्ने खबर मैले सुनेकी छैन,” उनी आशावादी हुँदै भन्छन्, “एक दिन अचानक घर आइपुग्छ कि भन्ने विश्वास अझै छ । उसलाई एक पटक मात्रै देख्न पाएँ भने ढुक्कसँग आँखा चिम्लिन सक्थेँ ।” 

छोराको प्रतीक्षा सकिन नपाउँदै तीन वर्षअघि श्रीमान् धमबहादुर राई पनि अचानक घरबाट निस्किएर बेपत्ता भए। त्यसयता उहाँ पनि सम्पर्कविहीन छन्। “छोराको बाटो हेर्दाहेर्दै उसको बाउ पनि कता गयो, गए,” पदमसरीको स्वर पीडाले भरिन्छ । अहिले उहाँ घरमा एक्लै बस्दै आएको छन् । जीवन धान्न केही बाख्रा, सुँगुर, कुखुरा र एउटा कुकुर पालेको छन् । तिनै पशुपन्छी अहिले उनका दैनिकीका सहारा बनेका छन् तर बढ्दो उमेरका कारण तिनको हेरचाह गर्नसमेत कठिन हुँदै गएको उनी बताउछन् । मानसिक रूपले पनि उहाँ कमजोर बन्दै जानुभएको छ । वर्षायाममा घरको खरको छानो चुहिन्छ । भित्ताको कमेरो खुइलिएको छ, कतै पर्खाल चर्किएको छ भने कतै भत्किन थालेको छ । जोखिमपूर्ण अवस्थामा पुगेको घर मर्मत गर्न आर्थिक तथा पारिवारिक दुवै आधार नहुँदा उहाँ त्यही जीर्ण घरमा बस्न बाध्य छन् ।