धनमायाको सिरानीमा कृपासुरको तस्बिर

काठमाडौं,  वर्तमान पर्यटन तथा नागरिक उड्डयनमन्त्री तथा तत्कालीन नायब सुब्बा कृपासुर शेर्पासँग प्रेममा परेर छोरासमेत जन्माएको बताउने धनमाया दर्नाल अहिले अर्धचेत अवस्थामा छिन् । छोरा स्वीकार गर्न भन्दै उनले कृपासुरसँग ३५ वर्षसम्म रोइकराइ गरिन्, तर मानसिक पीडा र शारीरिक रोगले थलिएकी उनी अहिले न रुन सक्छिन् न हाँस्न । दुवै हातका औँला नभएकाले खान कठिन छ, उठ्न नसक्ने भएकाले दिसा–पिसाब पनि ओछ्यानमै बसेर गर्नुपर्छ । आजको नयाँ पत्रिका दैनिकमा खबर छ–भोजपुरका कृपासुर नायब सुब्बाका रूपमा ताप्लेजुङ सदरमुकाम फुङलिङ गएका वेला स्थानीय दलित महिला धनमायासँग प्रेममा परेका थिए । उनीहरूको सम्बन्धबाट ०३७ मंसिर १ मा जन्मेको दाबी गर्ने गणेश अहिले बाबुसँग कानुनी लडाइँ लड्न काठमाडौंमा डेरा गरी बसेका छन् । त्यही डेरामा बस्छिन् धनमाया जसको सिरानीमा कृपासुरको फोटो छ । बिरामी धनमाया राम्ररी बोल्न पनि सक्दिनन् । सासैसासमा उनले भनिन्, ‘म कृपासुरकी स्वास्नी हुँ । गणेश हाम्रो छोरा हो । म मर्ने वेला भएको छ । छोराको नागरिकता आउला भनेर अदालत पनि गएँ । मसँगै छोराले पनि दुस्ख पायो, छोराको अनुहारमा हाँसो देखेर मर्ने मन छ ।’ छोरा जन्मिएपछि कृपासुर ताप्लेजुङबाट हिँडे, सामाजिक अपहेलना र आर्थिक अभाव सहेर दलित महिलाले ‘विनाबाबुको’ छोरा गणेशलाई हुर्काइन् । गणेशले कृपासुरसँग बाबुछोराको नाता स्थापित गर्न डिएनए टेस्ट गर्ने प्रस्ताव राख्दै आएका छन् । धनमायालाई त्यो प्राविधिक जानकारी छैन, उनी भन्छिन्, ‘जे गर्नु छ चाँडै गर्नुपर्‍यो, म मरेँ भने छोरा–नातिले झन् दुस्ख पाउँछन् ।’ गणेशकी पत्नी सुजाता भित्रिकोटी ९शेर्पा०का अनुसार धनमायालाई कलेजोसम्बन्धी रोग र डाइबिटिज छ, ताप्लेजुङमै रहँदा घरमै एकपटक लडेकी थिइन्, त्यही कारण उब्जिएको नसासम्बन्धी समस्याले पनि वेलावेला दुस्ख दिन्छ । ताप्लेजुङमै रहँदा १७–१८ वर्षपहिले ढिकीले दुवै हात किचेको रहेछ । पहिला गाउँमै गोबर लगाउनेलगायतका घरेलु उपचार गरिएको रहेछ । डेढ महिनापछि डाक्टरकहाँ जादा टिटानस अन्तिम अवस्थामा पुगेको देखिएछ । त्यसैले दुवै हातका सबै औँला काट्नुपरेको रहेछ ।