ओ, मेरो लाल पथिक !

$\"dipshikha\"$ तिमी देखेर औधी खुशी हुने यो मन आजकाल उग्र मात्रै हुन्छ आगोजस्तै ठ्याक्कै दुरुस्तै यो रातो फिलिंगो रोपुँ कि नरोपुँ ? ओ, मेरो लाल पथिक ! यो उग्र मन पोखुँ कि नपोखुँ ? जब उग्र अशान्त हुन्छु छामी हेर्दा उस्तै पाउँछु हिजो तिमीले भने जस्तै रातो मन बरफझैं तिमी चिसिदा नि सेलाउन नसक्ने मेरो तातो मन यस्तो बिद्रोह प्यासी बनुँ कि नबनुँ ? ओ, मेरो लाल पथिक ! यो तातो मनको रातो कुरा तिमीलाई अब भनुँ कि नभनुँ ? हिजो तिमी एउटा प्रस्ट चित्र लाग्थ्यो आज त्यो दुस्चित्र लाग्छ ह्रदयभरिको मित्र लाग्थ्यो आज किनकिन विचित्र लाग्छ म बदलिएँ कि बद्लियौ तिमी ? चट्टानजस्तो मेरो मन अब फोरुँ कि नफोरुँ ? ओ, मेरो लाल पथिक ! अब फेरी साइनो जोडुँ कि नजोडुँ ? म जमिनमा छु तिमी कतै हावामा छौ म अडिएको छु जसरी अडिन्छ एउटा भिमकाय चट्टान तिमी फिरिरि हल्लिरहेछौ जसरी हल्लिन्छ हाँगामा सुकेको कुरूप पात तिमी कुरुप लागेको मनको कुरा खोलुँ कि नखोलुँ ? ओ, मेरो लाल पथिक ! म अब सत्य किन नबोलुँ ?