बुवाको धेरै पिटाई खान थालेपछि बालक गोर्कीले निकाले यस्तो उपाय ...

म्याक्सिम गोर्कीका बुवा सारै नै क्रोधी स्वभावका थिए । आर्थिक अभावका कारण गोर्कीलाई पढाउन सकेका थिएनन् । जसका कारण रिसालु स्वभाव नै गोर्कीको बुवाको लत भइसकेको थियो । सानो सानो कुरामा पनि गोर्कीलाई पिटि हाल्थे । पैसा नभएर पढ्न नपाउनु, बुवाको विनाकारण पिटाई खाइरहनु, बालक गोर्कीको बाल्यकाल निकै पीडादायी अवस्थाबाट गुज्रिरहेको थियो । एकदिन गोर्कीले उपाय निकाले । उनी सानै भएपनि नोकरी खोज्दै गए । निरक्षर गोर्कीले राम्रो काम पाउने कुरा भएन । उनले पुरानो कितावहरुको कवाडीखानामा काम पाए । कवाडी खानामा हजारौं पुराना थोक्रा कितावहरु थिए । उनी खाली समयमा नजानी नजानी कितावहरु पढ्ने प्रयास गर्थे । तर उनले केही पनि बुझिरहेको हुँदैन थियो । अन्ततः उसले एउटा उपाय निकाले । किताव किन्न आउने ग्राहकलाई सोध्ने । यसरी विस्तारै विस्तारै उनले कितावका अक्षरहरु चिन्न थाले । छोरा पढाईमा व्यस्त हुन थालेपछि बुवाले पनि उनलाई पिट्न बिस्तारै छाडे । अब गोर्की अलि अलि लेख्न सक्ने भए । उनले आफ्नो मनमा लागेका विचारहरु लेखेर स्थानिय पत्रिकालाई पठाउन थाले । एकदिन उनलाई सम्पादकको चिठी आयो । चिठीमा गोर्कीकालागि बधाई पत्र थियो । उनी झनै उत्साहित हुँदै लेख्न थाले । लेख्दा लेख्दै उनी रसियाभर चर्चित हुन थाले । अन्ततः उनी विश्वका एक प्रसिद्ध समाजवादी साहित्यकार बन्न पुगे । उनको ‘आमा’ उपन्यासबाट आजपनि विश्वमा लाखौं करोडौं कम्युनिस्टहरु जन्मिरहेका छन् । म्याक्सिम गोर्कीलाई सर्वहारा श्रमजीवी गरिव किसान वर्गको साहित्य लेख्ने समाजवादी यथार्थवादी साहित्यिकधाराका संस्थापककै रुपमा लिइन्छ ।