विश्वविजेता अलेक्जेण्डरले सामान्य महिलाबाट पनि यति ठुलो पाठ सिकेछन, एक प्रेरक प्रसंग

विश्वविजयमा निस्केका विख्यात सम्राट अलेक्जेन्डर एकपछि अर्को देशमा विजय हासिल गर्दै अघि बढिरहेका थिए । उनले एकपटक यस्ता नगरमा धावा बोले ,जहाँ निहत्था स्त्रीबाहेक अरु कोही थिएनन् । पुरुष एक जना पनि थिएनन । अलेक्जेन्डर गंभिर सोचमा परे, यी निहत्था स्त्रिसँग कसरी युद्ध गर्ने ? उनले यसै गर्नुपर्छ भनेर निर्णय गर्नै सकेनन् । उनी युद्ध गर्ने कि चुपचाप फर्कने भन्ने दोधारमा परे । यस्ता द्धिविधामा पर्दापर्दै खाना खाने समय भयो । उनलाई धरै भोक लागिरहेको थियो । उनले तीनै स्त्रिहरुसित भने, मलाई असध्यै भोक लागिरहेको छ , केही खान दिनुस । ’ त्यस नगरका केही स्त्रीले कपडाले छोपिएको थाल उनको अगाडि राखिदिए । ’ भोकले आलसतालस भएका अलेक्जेन्डरले कपडा उठाएर हेर्दा थालमा सुन नै सुन थियो । त्यो दृश्य देख्नासाथ भोकले व्याकुल अलेक्जेन्डरले प्रश्न गरे , ‘यो सुन कसरी खान सकिन्छ ? म निकै भोकाएको छु । मलाई तत्काल केही खाना चाहियो । ’ उनको आदेश सुनेपछि एउटी महिला केही अगाडि बढेर जावफ दिइन , ‘आखिर यो सुन खान नसक्ने र हामीे जस्तै खाना खानुपर्ने भए तपाई किन अरुको खाना खोस्न हिँडिरहनुभएको छ सम्राट ? तपाईको विवेकहिन युद्धका कारण कतिको खाना गुमिरहेको होला , एकछिन सोच्नुहोस त । ’ ती स्त्रीको यस्तो कठोर तर अर्थपूर्ण भनाइ सुन्नासाथ कत्ति पनि विलम्व नगरी अलेक्जेन्डर तुरुन्तै त्यहाँबाट फर्किए । उनले त्यस नगरको द्धारमा एउटा शिलालेख पनि लेखाए । जसमा उनले लेख्न लगाए , ‘आज्ञानी अलेक्जेन्डरलाई यस नगरका माहान् महिलाहरुले धरै राम्रो पाठ सिकाए । ’