‘लोकमान कार्कीको गेटमा ममाथि यसरी भयो हातपात’

सोमबार दिउँसो पौन दुई बजे नक्सालस्थित अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगको गेट अगाडीको सडक एकाएक जाम भयो । सडकमा दर्जनौँ सवारी साधन रोकिए । जामका कारण यात्रुहरु पिरोलीरहेका थिए । त्यही जाममा म पनि अड्किए । म सडक जामबारे बुझ्न आफ्नो मोटरसाइकल रोकेर अगाडि बढेँ । कुनै भिआइपीको कारले सडक छेकेर बसेको देखेपछि पत्रकारले फोटो खिच्नु नौलो कुरा होइन । त्यसैले तस्बिर खिच्न अघि बढेँ । त्यही बेला अख्तियार आयोगको गेटमा रहेका प्रहरीले किन फोटो खिचेको भन्दै म माथि हातपात गरे । सुरुमा कसको गाडी भनेर थाहा नपाएको मैले बल्ल थाहा पाएँ, उक्त गाडी आयोगकै प्रमुख लोकमान सिंह कार्कीको रहेछ । मेरो क्यामेरा खोस्न जबरजस्ती गरेका सुरक्षाकर्मीले सडकमा रोकि राखेको मेरो मोटरसाइकल र क्यामेराको ब्याग समेत नियन्त्रणमा लिँदै आयोगको कार्यालय भित्र लगे । त्यसक्रममा मेरो क्यामेराको लेन्समा क्षति पुगेको छ । मलाई आयोगको कम्पाउण्ड भित्र लैजान सुरक्षाकर्मीले जबरजस्ती गरिरहेको अवस्थामा स्थानीयबासीले प्रहरीको हर्कत विरुद्ध चर्को विरोध गरेपछि मलाई छाडियो । घटना बारे पत्रकार महासंघका सभापति डा.महेन्द्र विष्ट र प्रेस युनियनका अध्यक्ष बद्री सिग्देललाई आयोगको गेटबाटै जानकारी गराएँ । त्यसको केहीबेरपछि मैले आफ्नो मोटरसाइकल र ब्याग त फिर्ता पाएँ तर, आयोग प्रमुख लोकमानको आफ्नै परिसरमा संचारकर्मीमाथि यस्तो दुव्र्यवहार हुनु लज्जाजनक अवस्था देखिएको छ । प्रेस स्वतन्त्रताको पक्षमा आवाज उठाउने लोकमान जस्ता राज्यका जिम्मेवार निकायका प्रमुखको कार्यालय अगाडि एउटा पत्रकारले दुव्र्यवहार सहनु प्रेस जगतकै धज्जी उडाउने काम हो । मलाई हातपात गर्ने प्रहरी नायब निरीक्षक केबी विष्ट हुन् । समाजमा रहेका विकृति विसंगति विरुद्ध आवाज उठाउनु र सकारात्मक कामको प्रसंशा र प्रचारप्रसार गर्दै जनतालाई सही सूचना संप्रेषण गर्नु एउटा पत्रकारको धर्म र कर्तव्य दुवै हो । आफ्नो यहीे कर्तव्य पालना गरिरहेको अवस्थामा सार्वजनिक स्थलमै कुनै पत्रकारमाथि हातपात हुन्छ भने आम जनताले कसरी सही सूचना पाउँछन् त ? मेरो प्रश्न यहि छ । पहुँच र शक्तिको आडमा कुनै पनि व्यक्तिले संचारकर्मीमाथि दुव्र्यवहार गर्न पछि पर्दैन भने उसले आम जनतामाथि कुन रुप देखाउला त्यसै अनुमान गर्न सकिन्छ । त्यसैले यस्ता हर्कत रोकिनु पर्छ ।