नेपालमा सरकार र प्रशासन छ कि छैन गृहमन्त्रीज्यू ?

  माननीय गृहमन्त्रीज्यू, नमस्कार ! देशमा हत्या–हिंसा, बलात्कार, भ्रस्टाचारलगायतको बिगबिगी बढिरहेका कुराहरु सञ्चारमाध्यम र सामाजिक सञ्जालहरुबाट थाहा पाएर आज यो परदेशी भूमिबाट पत्र लेख्दै छु । आशा छ, कुनै न कुनै मा्रध्यमबाट यो पत्र तपार्इंले पाउनुहुनेछ र पढ्नुहुनेछ । मन्त्रीज्यू, म र मलगायत लाखौंलाख नेपालीलाई यतिबेला शंका लागिरहेको छ कि नेपालमा सरकार वा प्रशासन छ कि छैन ? छैन कसरी भनौं, सरकार वा प्रशासनका निम्ति राज्यबाट अर्बौं रुपैयाँ निकासा भैरहेको सुनिन्छ । छ कसरी भनौं– जनताले सरकार र प्रशासन भएको अनुभूति गर्न पाएका छैनन् । मन्त्रीज्यू, अहिलेको नेपालको सुरक्षा अवस्था अति नै दयनीय छजस्तो मलाई लाग्छ । अथवा भनौं, सिङ्गो देश नै लङ्गडो अवस्थामा छ । देखावटी खुट्टा त छ तर टेकेर हिँडडुल गर्न सक्दैन । आखिर किन यो अवस्था आयो ? यो देशमा छवर्षीया पूजा साहहरु बलात्कृत हुन्छ्न् र बलात्कारबाटै पूजाहरु मर्छन् । एउटा शिक्षकद्वारा आफैंले पढाउने ९ वर्षीया बालिका विद्यार्थीको अस्मिता लुटिन्छ । अनि ‘बैंकमा जागिर लगाइदिन्छु’ भन्दै फकाइफुल्याइ लगेर बलात्कार गरिन्छ । पढ्न भनेर कक्षाकोठामा पसेका, पढिरहेको विद्यार्थीमाथि तेजाब प्रहार हुन्छ । यही देशमा गेसपेपर किन्न गएकी पूजा बोहराहरु बलात्कृत हुन्छन् । अनि आफ्नै हजूरबाउ र बाउबाट पूजा कार्कीहरुको अस्मिता लुटिन्छ । यो देशमा आमाले कुटेर छोरा मार्छिन्, छोराले आमाबाउ, हजुरबाउमाथि बन्चरो प्रहार गर्छ । अनि ‘ससुराको गर्भ’ बोकेर छोरालार्इ आरोप लगाइन्छ । यी त केही उदाहरणहरु मात्र हुन्, घटना त कति छन् कति। यी र यस्ता घटनाबारे जानकार हुँदाहुँदै पनि सरकार र प्रशासन किन अपराधीमाथि कारबाही गर्न उदासिन देखिन्छ ? किन कानुनको तगारो हालेर कारबाही गर्न मिल्दैन भन्छ, प्रशासन र न्यायपालिका ? नेताहरुले चाहे भने आफ्नो स्वार्थका निम्ति क्षणभरमै कानुन परिवर्तन हुन्छन् तर यस्ता अपराधीलार्इ कारबाही गर्न किन कानुन परिवर्तन गर्न सकिँदैन ? को बाधक बन्छ, अपराधीलार्इ कार्बाही गर्ने कानुन बनाउन खोज्दा ? त्योसँग भिड्न जनत तयार छन् । अनि कुन कानुनको कुरा गर्नुहुन्छ मन्त्रीज्यू ? के पूजा साहको बलात्कार कानुनसम्मत छ ? के ट्युसन पढिरहेका किशोरीहरुमाथि एसिड पनि कानुनको परिधिमा रहेरै प्रहार गरिएको हो ? अनि पूजा बोहराको बलत्कारीलार्इ छुट दिने निर्णय पनि कानुनका निर्मताहरुले कानुनको परिधिभित्र रहेरै गरेका हुन् ? कानुन तोडेर अपराध गर्नेलार्इ कानुन संशोधन गरेर कारबाही गर्न मिल्दैन ? किन मिल्दैन मन्त्रीज्यू ? के पूजा साह, पूजा बोहराहरु अनि सीमा र संगिताहरुको त्यो अवस्था देख्दा तपार्इंको मनमा माया–ममता अनि स्नेहका भावहरु पैदा हुँदैनन् ? उनीहरुलार्इ देख्दा तपार्इंको छाती छियाछिया हुँदैन र मन्त्रीज्यू ? एकपटक ती पीडितहरुलार्इ आफ्नै छोरी, नातिनातिना सम्झेर सोच्नोस् त ! तपार्इंको मनले के भन्छ ? आज पूजा, सीमा, संगिताहरुमाथि बलात्कार गर्ने अनि एसिड प्रहार गर्नेले भोलि तपाईं–हाम्रा छोरीचेलीमाथि गर्दैनन् ? अनि किन यस्ता अपराधीमाथि दयाभाव राख्नुहुन्छ ? किन कारबाही गर्न तम्तयार हुनुहुन्न ? किन उदासिन बन्दै ढिलासुस्ती गरिरहनुहुन्छ ? किन अपराधीहरुको मनोबल बढाउने काम भैरहेको छ ? ट्युसन सेन्टरमा पढिरहेका विद्यार्थीमाथि एसिड प्रहार भएको महिनौं बितिसक्दा पनि एउटा अपराधी पक्राउ गर्न नसक्नु कस्तो विडम्बना हो ? यसबाट देशको सुरक्षा अवस्था कस्तो छ भनेर बुझ्ने ? कसरी मूल्यांकन गर्ने देशको सुरक्षा–संयन्त्रको ? अनि सुरक्षाप्रति कसरी जनता आशावादी बन्ने ? देशको एउटा प्रशासनप्रमुख भएकाले यी कुरा सोध्ने हिम्मत गरेको हुँ, अन्यथा नसोच्नुहोला । कृपया यी प्रश्नहरुको जवाफ दिनुहुनेछ भन्नेमा पनि आशावादी छु किनकि यी प्रश्न मेरा निजी विषय मात्र नभई सिंगो राष्ट्र र सबै नेपालीका साझा प्रश्न हुन् । उही पीडित बहिनीहरुको दाजु कतार ।