मैले गाउँदा राजा महेन्द्रले खानै छाडे, विरेन्द्र नाचे–कुमार बस्नेत

गीत सुन्न महेन्द्रले खानै छाडे राजाले बकस दिएर मैले घरबार जोडेको पनि भने । तर, त्यस्तो केही पनि होइन । मेरो डाहा गर्नेहरूले अनेक हल्ला चलाए । मसँगको सबै सम्पत्ति ससुरालीबाट प्राप्त भएको हो । यसका लागि मैले लामो अवधि मुद्दा लडेको छु । त्यसवेला हाम्रा गीत युवती फकाउने खालका थिए । दरबारमा गएर युवती फकाउने गीत गाउन पाइन्नथ्यो । त्यहाँ त गजल, भजन, शास्त्रीय संगीत मात्रै प्रस्तुत हुन्थे । मैले गाएको गीत दरबारमा गाए त त्यसवेला काट्थे होलान् । किनकि दरबारमा कडा अनुशासन हुन्थ्यो । यसको अर्थ मैले दरबारमा प्रस्तुति गर्दै नगरेको होइन । थोरै गएँ । तर, बाहिर भने मैले धेरै प्रस्तुति दिएको छु । एक दिन मानभवनमा ठूलो कार्यक्रम हुँदै थियो । राजा महेन्द्र पनि कार्यक्रममा सहभागी थिए । मैले त्यहाँ तीनवटा गीत गाएँ । त्यही क्रममा एकजना इन्डियन आर्मीले भित्र गएर अरू गीत गाउन भने । म भित्र पुगेँ । राजा महेन्द्र खाना खाने तरखरमा रहेछन् । मलाई देखेपछि महेन्द्र टक्क अडिए । राजाले किन आएको भनी सोधे । ‘गीत गाउन आएको’ भनेँ । राजा फरक्क फर्किए । गएर सोफामा बसे । अनि मलाई गीत गाउन भने । मैले दुई–तीनवटा गीत गाएँ । मेरा लागि त्यो क्षण निकै अविस्मरणीय बन्यो । राजा वीरेन्द्र नाचे सुर्खेतमा राजा वीरेन्द्रको सवारी हुने भयो । विभिन्न सांगीतिक प्रस्तुति हुने भए । सांगीतिक टोलीमा म पनि सामेल भएँ । मैले गीत गाएँ । गीत सबैले मन पराए । सहभागी सबै नाच्न थाले । हौसिएर मैले अझ राम्रो गीत गाएँ । केही बेरमा त राजा वीरेन्द्र पनि नाच्न थाले । त्यसपछि म अरूलाई पनि नचाउन अग्रसर बनेँ । हुँदा–हुँदा रानी ऐश्वर्य पनि राजासँगै नाच्न थालिन् । यो घटना मेरा लागि बिर्सिनसक्नुको बन्यो । त्यसवेला हाम्रा गीतलाई घाँसे गीत भनेर उडाउँथे । राजारानी नै त्यही गीतमा नाचेपछि म फुरुंग बनेँ । नयाँ पत्रिकाबाट