त्रिपालमुनि घरजम

काभ्रे, मोटरसाइकलबाट ओर्लेर बेहुला नारायण तिवारी महादेवस्थान मन्दिर छिरे । छेवैको घरबाट बेहुली अमिता नेपाल सर्यासक सर्या क हिंड्दै आइन् । अमिता त दुलही भेषमै सजिएकी थिइन् । नारायण भने ज्याकेट, जिन्स पाइन्ट र स्पोर्टस् सुजमा ठाँटिएका थिए । शनिबारको भुइँचालोमा उनका सबै लुगाफाटा काभ्रे महादेवस्थान– ४ स्थित घरमा पुरिएका थिए । त्यसो त अमिताको घर पनि कहाँ सद्दे थियो र ? आजको कान्तिपुर दैनिकमा बसन्त बस्नेत लेख्छन् – बेहुलाबेहुलीले मायाको चिनो साटे । पुरोहित शम्भुप्रसाद गुरागाईंले मन्त्र पढ्दै आशिष दिए । बिहेका सबै रीत पुर्यासएपछि अमिता र नारायण भुइाचालोपछिको नयाँ जीवनमा प्रवेश गरे । महाभूकम्पले सर्वाधिक क्षति गरेको सिन्धुपाल्चोकसँग जोडिएको यो गाविस स्वयंका कुनै घर सद्दे छैनन् । भलै जीवनको नोक्सानी खासै भएन । भत्केका घरभित्र पुरिएका सम्पत्ति, यो दृश्य बिर्साउने गरी अहिलेसम्म कतैबाट कुनै राहत पुगेको छैन । दुलहीकी काकी लीलाले भनिन्, ‘जे नहुनु भइगयो, घरैमा धुमधाम बिहे गराउने रहर थियो, दुवै पक्षको घर भत्किएपछि मन्दिरमा आइयो ।’ बुधबार बिहे हुने छिनोफानो भूकम्पअगावै भइसकेको थियो । जब घरै उठाउने गरी जमिन थर्कियो, नारायणले पहिले आफ्ना परिवार सुरक्षित भएनभएको टुंगो गरे । घर र धनमालबाहेक अरु सबै ठिकठाक छन् भन्ने पक्का भएपछि वडा नं ३ मा रहेको अमिताको घरतिर कुदे । सबैभन्दा पहिले अमिताकै उद्धार गरे, त्यसपछि अरुको । अमितालाई भने यी सब घटनाको कुनै पत्तो भएन, किन र ? ‘लौ, म त होसमै थिइनँ नि,’ बेहुली अमिताले अप्ठेरो मान्दै सुनाइन्, ‘पछि पो सबै कुरो बुझियो ।’ बिहेमा दुवैपक्षका गरी १८ जना जति जन्ती थिए । भाइको बिहेका लागि मन फुकाएर तयारी गर्दैगरे पनि भुइँचालोले सर्वनाश गरेको बेहुलाका दाजु बद्रीले खिन्न हुँदै बताए । जेहोस्, बिहे सकियो । बेहुलाले बाइक स्टार्ट गरे । बेहुली शर्माउँदै पछाडि बसिन् । बिहेको पहिलो रात कहाँ बित्नेछ भनी यो जोडीलाई प्रश्न सोध्नु निरर्थक हुन्थ्यो । किनकि भूकम्पले भत्किएको घरछेउ टाँगिएको पालमा दाम्पत्य जीवनको सुरुवात हुने निश्चित थियो ।