असम्भव छ- उनी मर्नु !

उनी मरेका छैनन् असम्भव छ- उनी मर्नु उनी ती तनहरुमा बाँचेका छन् उनी ती मनहरुमा बाँचेका छन् उनी ती आस्थाहरुमा बाँचेका छन् अजर छन्- उनी अमर छन्- उनी र त उनी मरेका छैनन् असम्भव छ- उनी मर्नु ।   उनले छरेका बीजहरु उनले सरेका बेर्नाहरु उनले सुमसुम्याएका कोपिलाहरु फक्रँदैछन् आज फुल्दैछन् आज फल्दैछन आज र त उनी मरेका छैनन् असम्भव छ- उनी मर्नु ।   उनी बाँचेकाे आकाश उस्तै छ उनी हाँसेकाे चन्द्रमा उस्तै छ उनी नाचेकाे आँगन उस्तै छ उस्तै छन्- उनले अधुरै छाडेका अजय सपनाहरु उस्तै छन्- उनका आस्थाहरु उस्तै छन्- उनका विचारहरु सादाबहार छन् जिउँदा छन् सग्ला छन् र त उनी मरेका छैनन् असम्भव छ- उनी मर्नु ।   उनले जन्माएका उदाउँदै गरेका विद्रोही घाम-जून देख्दैछु, झन् ज्यादा चम्कँदैछन्- आज सपनामा उनका- आफ्नै स्वप्न देख्नेहरु आस्थामा उनका- आफ्नो आस्था गाँस्नेहरु विश्वासमा उनका- आफ्ना विश्वास रोप्नेहरु देख्दैछु उनकै घाम-जून वरिपरि झुम्मिएका छन् रमाएका छन् हाँसेका छन् नाँचेका छन् बाँचेका छन् र त उनी मरेका छैनन् असम्भव छ- उनी मर्नु ।   उनले छापेका गल्लीहरुमा उनले नापेका गोरेटाहरुमा उनले सम्याएका सडकहरुमा देख्दैछु आज हजारौँ आस्थालुहरु हजारौँ क्रान्तिकारीहरु हजारौँ विद्रोहीहरु हजारौँ परिवर्तनकामी जनहरु एउटै रङ्गमा एउटै जङ्गमा लामबद्ध भई उभिएका छन् र त उनी मरेका छैनन् असम्भव छ- उनी मर्नु ।   उनी कतै \'कृष्ण\' भएर बाँचेका छन् कतै \'सेन\' भएर बाँचेका छन् कतै \'इच्छुक\' भएर बाँचेका छन् कतै चट्टान झैँ बाँचेका छन् कतै बम-बारुद झैँ बाँचेका छन् कतै आँधी त कतै सुनामी झैँ बाँचेका छन् उनी कणकणमा बाँचेका छन् थोपाथोपामा बाँचेका छन् झोंकाझोंकामा बाँचेका छन् मनमनमा बाँचेका छन् उनी सर्वत्र बाँचेका छन् उनी सर्वज्ञ बाँचेका छन् र त उनी मरेका छैनन् असम्भव छ- उनी मर्नु ।   २०६७-०२-१३ (याम्बु)