रानीबारी हत्यामा प्रहरीको अनुसन्धान शंकास्पद

२७ असार, काठमाडौं । १२ बर्षअघि भएको रानीवारी हत्या घटनाको अभियोग लागेका मनराज गुरुङ र प्रमेश चौहानका परिवारले प्रहरीको अनुसन्धानमाथि गम्भिर प्रश्न उठाउँदै झुटो बिबरण पेश गरी फसाउन खोजेको दाबी गरेका छन् । आईतबार राजधानीमा आयोजित पत्रकार सम्मेलनमा आरोपित मनराज गुरुङकी श्रीमति ललिता अधिकारी र प्रमेश चौहानकी श्रीमती कुमारी चौहानले घटना भएको समय र अदालतमा पेश गरिएको कागजात असत्य र झुटो भएको दाबी गरे । उनीहरुले अदालतमा बिचाराधिन मुद्दालाई गृह मन्त्रालयले सफल अनुसन्धान गरेको भन्दै नेपाल प्रहरीको केन्द्रीय अनुसन्धान व्यूरोका प्रहरीलाई सम्मान गर्नु अदालतमा बिचाराधिन मुद्धालाई नियतबस प्रभावित गर्न खोजेको भनि दाबी गरे । मनराजकी श्रीमति ललितले प्रहरीले अनुसन्धानको क्रममा हत्यारा भनिएका मनराज र प्रमेशलाई रानीवारी हत्याकाण्डको प्रमाण नखोजी राजधानीका कन्ट्रयाक किलर भएको पुष्टि गर्न खोज्ने तर हत्याको योजनाकार र आदेश दिने अभियुक्त पहिचान भइसकेको भनेपनि १२ बर्षसम्म गिरफ्तार गर्न नसक्नुले गंभिर आशंका उत्पन्न गरेको बताईन । उनले रानीबारी हत्याकाण्डका मुख्य अभियुक्त भनिएका इश्वर गुरुङ र प्रकाश लामालाई पक्राउ नगरेको, अभियुक्त भनि प्रहरीले पहिले नैं प्रकाशित गरेको स्केचसँग प्रमेश र मनराजको अनुहार नमिलेको, ब्लड ग्रुप नमिलेको भनी सीआईबीको सबैजसो दाबी असत्य भएको वताईन् । अधिकारीले सिआईबीलाई बयान दिने क्रममा साक्षी भनिएका काठमाडौं २६ सिआईबी ४९ र ५० (प्रहरीले सुराकी गर्न खटाएका सुराकीहरुको सांकेतिक नाम) ले अनुसन्धानको क्रममा प्रहरी समक्ष उक्त घटना मनराज र प्रमेशले घटाएको भनेर कागज गरेको भनिएतापनि अदालत समक्ष बयान दिँदा प्रहरीले आफुहरुलाई जबरजस्ति लेखीएको व्याहोरा पढ्न नदिई सहिछाप गराएको भनेको बाट प्रहरीको अनुसन्धान शंकास्पद र बिबरणहरु झुटो भएको पुष्टि भएको बताईन । उनले भनिन–यसबाट प्रहरीले आधार र प्रमाण बिना मनराज र प्रमेशलाई पक्राउ गरी जबरजस्ति हत्याको अभियुक्त बनाउन खोजेको प्रस्ट हुन्छ । सिआईबीका साक्षी काठमाडौं २६ परिबर्तित सांकेतिक नाम सिआईबी ५० ले प्रमेशलाई सोहखुट्टेस्थित एक रेष्टुरेन्टमा २०६८ मा भेटेको र उक्त रानीवारी हत्याकाण्डको बारेमा जानकारी पाएको भनेर बयान दिएपनि उक्त समयमा प्रमेश कारागार मै रहेको र २०६९ साल असोजमा थुनामुक्त भएको तथ्य जिल्ला कारागार दोलखाको रेकर्डबाट पुष्टी हुने ललिताले बताइन् । प्रहरीले गुरुङ र चौहानले अकुत सम्पति कमाएको भनी पेश गरेका सम्पति बिबरणका कतिपय कागजात झुटो र फर्जी भएको उनले दाबि गरिन् । उनले भनिन ‘मेरो नाम ललिता अधिकारी हो, श्रीमानको नाम मनराज गुरुङ हो, तर प्रहरीले काठमाडौं मनपा ५ का सुरेश गुरुङकी श्रीमती ललिता गुरुङको धनीपुर्जा पेश गरेको छ, सासु कुमारी गुरुङ भनी पेश गरेको जग्गाको धनीपुर्जामा ससुराको नाम नमिल्ने बिबरण पेश गरेको  छ ।’ उनले दुबै अभियुक्तको फ्रिङ्गर प्रिन्ट, ब्लड गु्रप प्रहरीले दाबी गरेबमोजिम नमिलेपछि तत्काल नमुन संकलन गरी परिक्षण गर्न माग गर्दा अस्विकार गरेकोले प्रहरी अनुसन्धान झनै शंकास्पद बनेको दाबी गरिन् । उनले पक्राउ परेपछि दुबैजनालाई हत्याको जिम्मेवारी लिन जबर्जस्ती गरेको र नमान्दा प्रहरीले मुखमा मुखुण्डोल लगाएर जंगलमा लगी दिनेश अधिकारी चरीलाई झैं गोली ठोक्ने चेतावनी दिने गरेको गम्भिर आरोप लगाईन् । उनले सो घटनाको जिम्मेवारी लिन भन्दै लामो समयसम्म यातना दिएको आरोप लगाइन् ।