माओवादी नेतृत्वकाे काँधमा आएका भुल्नै नहुने जिम्बेवारी भुलेकै हाे त ?

एक दशक देखि निरन्तर सत्तामा रहेको नेकपा माओवादी केन्द्र प्रतिपक्षी राजनीतितिर धकेलिएको छ । लामो समय सरकार चलाउने अवसर पाए पनि पार्टी भने दिन प्रतिदिन खुम्चिंदो छ । हरेक निर्वाचनमा माओवादीले पाउने जनमत घटीरहेको छ ।  पछिल्ला दुईवटा निर्वाचनको जनमतलाई हेर्दा कांग्रेस–एमाले र माओवादी मध्य सबैभन्दा धेरै मतको क्षति माओवादीको भएको छ ।

एक दशकदेखि निरन्तर सरकारमा रहेर जनताको काम गर्ने अवसर पाएको माओवादी जति लामो समय सरकारमा बस्छ उति जनताबाट टाढा हुँदै गएको पछिल्ला मतपरिणामले देखाएको छ । सामान्यतः सरकार भनेको पार्टीको नीति तथा कार्यक्रम लागु गर्ने ठाउँ हो । तर, माओवादी जती सरकारमा बस्यो उती आम नागरिकसँग दुरी बढयो । युद्धभूमीबाट फर्किएको माओवादीले पछिल्लो समय आफ्नो साख गुमाउँदै गएको छ । 

ठूलो युद्धको नेतृत्व गरेर सत्ता राजनीतिमा आउनेक्रममा माओवादी नेतृत्वको काँधमा केही भुल्नै नहुने दायित्व पनि थिए । तर यसमा पनि उल्लेख्य प्रगति भएन । माओवादीका काँधमा आएको आफ्नो जिम्बेवारी पुरा गर्न नसकेकै कारण पनि हरेक समय माओवादी खुम्चँदै गएको अनुभुती गर्न सकिन्छ । क्रान्तिकारी ब्रान्ड बोकेको पार्टीले आफ्नै युद्धका शहीद, बेपत्ता परिवार र घाइते–अपाङ्गहरूको जीवनमा सामान्य सुधार ल्याउन पनि सकेन ।
माओवादीका प्रतिबद्ध कार्यकर्ताले प्रश्न गर्छन्, आखिर सत्तामा गएर पार्टीले के पायो ? केही मुठ्ठीभरले बाहेक न कार्यकर्ता व्यवस्थापन भयो, न घाइतेलाई उपचार, न संक्रमणकालीन न्यायमा प्रगति ।

जनताले होइन, निरन्तर सत्तामा बसेको पार्टीसँग आफ्नै कार्यकर्ता आक्रोशित हुने अवस्था कसरी विकास भयो ? सामान्य उत्तर हुन्छ– माओवादीको लाभ केवल केही नेताले मात्र लिए । निरन्तर सरकारमा बसिरहने मूल्यमा माओवादीले संगठन र शक्ति दुवै गुमाउँदै गयो । त्यसैले होला पछिल्लो समय माओवादीभित्र दोस्रो र तेस्रो पुस्तामा एउटा मत बलियो हुँदै गएको छ– आगामी चुनावसम्म पार्टीलाई प्रतिपक्षमा राख्दा संगठन बलियो बन्छ ।

माओवादी पंक्तिभित्र निरन्तर सत्तामा बसेर माओवादीले के पायो होइन, के गुमायो भन्ने हिसाब हुन थालेको छ । हरेक निर्वाचनले माओवादीलाई खुम्चिएको प्रमाणपत्र दिइरहेको बेला यो अस्वाभाविक पनि होइन । 

पेरुका नेता गोञ्जालो र नेपालका माओवादीले संसारमै माओवादी शक्तिका रूपमा परिचय बनाएका थिए । तर यो परिचय लामो समय टिक्न नसक्दा कार्याकर्ता र माओवादी भनेपछि मरीमेट्ने जनसाधरणको टाउको दुखाईको विषय बन्न पुगेको छ ।